Τετάρτη 5 Ιανουαρίου 2011

Για ποιους λόγους δεν πρέπει να γίνεις γονιός.

Θα μου πεις εδώ έγιναν οι Πάμελα Άντερσον με τον Τόμυ Λι.Εδώ έγραψε παιδικό βιβλίο η Μαντόνα.
Με αφορμή ποστ του μικρου ασώτου για το εαν θα πρέπει οι gay να γίνονται γονείς,έρχομαι να το εξελίξω.Πρέπει οι άνθρωποι τελικά να γίνονται γονείς?

Οι λόγοι για τους οποίους ένας άνθρωπος γίνεται γονιός είναι εντελώς εγωιστικοί.Θα σου πούνε μητρική αγάπη,πατρικό ένστικτο και άλλες πούτσες μπλε.Κατα βάθος αγαπάνε το "δημιουργημα" τους γιατί έχουν κάνει μια επένδυση σε αυτό.Πρέπει να το φροντίσουν για να τους αποφέρει κέρδη.Τα κέρδη στην προκειμένη περίπτωση είναι σπάνια οικονομικά,αλλά είναι κατα βάση συναισθηματικά.Χαίρονται όταν το δημιουργημα τους προοδεύει κάπου,γιατί αυτό σημαίνει οτι αποδίδει.
Αγάπη υπάρχει.Αλλά ποτέ με τους όρους του παιδιού.Πάντα με τους όρους των μεγάλων.Και μεγαλώνει έτσι το παιδί πλήρως διαμορφωμένο απο τον γονιό.Και ο γονιός το αγαπάει γιατί βλέπει τον εαυτό του μέσα απο αυτό.Κατα συνέπεια άτομα που μισούν τον εαυτό τους,είναι ίσως πιο πιθανό να απεχθάνονται τα παιδιά τους.

Αλλά και τα παιδιά αγαπάνε τους γονείς.Αλλά με μια αγάπη ψυχαναγαστική.Ο πατέρας της την βιάζει,αυτή όμως τον αγαπάει.Γιατί τον αγαπάει?Τι έκανε για αυτήν πέρα απο το μαρτύριο που την υποβάλει?Μήπως αυτή η αγάπη είναι ψυχαναγκαστική γιατί τα παιδιά έχουν μεγαλώσει με την Μωσαική αρχή "Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου"?

Και όπως είπα πιο πάνω,για ποιό λόγο θέλει κάποιος να γίνει γονιός?Για να παραμελεί το παιδί του,δουλεύοντας και κάνοντας καριέρα?Και γιατί οι γκέι να γίνονται γονείς?Για να γεμίσουμε ακόμα περισσότερους ανίκανους γονείς?Για να μπορεί η κάθε ακτιβίστρια ανεξαρτήτως φύλου να καλύπτει τις ακτιβιστικές της ορέξεις στο όνομα του δήθεν προοδευτισμού,όταν οι πρακτικές της είναι εντελώς ξεπερασμένες?



Περνάει ο χρόνος και το δημιούργημα φτάνει στην εφηβεία.Εκεί αρχίζουν και κλονίζονται οι σχέσεις γιατί απο την αρχή δεν έγιναν επι ίσοις όροις.Αλλά το παιδί δεν είναι χαζό.Το καταλαβαίνει αυτό κάποια στιγμή και αντιδράει.Και αρχίζουν οι μεγάλοι καυγάδες,ειδικά αν η μανάδες περνάνε κλιμακτήριο.Άλλες φορές ευτυχώς οι γονείς κρατάνε μετριοπαθή στάση.

Στην τελική καταλήγουμε σε ένα άτομο που φτάνει 18-20 χρονών και είναι ευνουχισμένο,προσπαθεί να ανταπεξέλθει στην ζωή αλλά έχει τόσες εξαρτήσεις και τόσα συμπλέγματα,που το δημιούργημα είναι πια σε υπολειτουργία ή δεν λειτουργεί σωστά.Για αυτό μετά απο κάποια χρόνια τα ίδια δημιουργήματα φτιάχνουν παιδιά,εγγόνια δηλαδή για τους άλλους,ωστε να τα αποτρελάνουν και αυτά με την σειρά τους,γονείς και παππούδες μαζί.

Άσωτε σιχτίρ με έκανες και συγχύστηκα απογευματιάτικα!Πάω για καφέ.



υ.γ. Το βίντεο άσχετο απλά μου άρεσε η τύπισσα και ήθελα να το μοιραστώ.

Σάββατο 1 Ιανουαρίου 2011

Πάει ο παλιός ο χρόνος,παει στο διάολο παιδιά...

Πρώτο ποστ για το 2011.Για μένα μπήκε εντελώς άκυρα,αλλά μάλλον θα τον νιώσω καλά μέσα μου σε 1 μήνα.

Καταρχήν μου μπήκε με την μάνα μου να μου βάζει δεύτερη μερίδα φαϊ.Αν ισχύει οτι όλος ο χρόνος θα σε βρει εκεί που έκλεισε ο προηγούμενος,αυτό σημαίνει οτι για άλλον ένα χρόνο θα φάω στη μάπα την μάνα μου,και την αηδιαστική σε βαθμό ξερατίλας υπερπροστατευτικότητα.
Αλλά επειδή όλα στο χέρι μας είναι θα σηκωθώ να φύγω.Οχι θα κάτσω να σκάσω.

Το καλύτερο ήταν το πρώτο χέσιμο του χρόνου.Αυτό θα μείνει αξέχαστη απόλαυση.

Ένα άλλο καλό είναι οτι ήταν η τελευταία χρονιά που έκανα γιορτές με γονείς και έφαγα στη μάπα θείο και άσχημη θεία,πιο άσχημη πεθαινεις...
Ο θείος και η θεία!
Για το μόνο πράγμα που μετανιώνω(ναι πέρασαν 4 ώρες και άρχισα να μετανιώνω για πράγματα ήδη)είναι οτι μέσα στο χαμό με τα πεσμένα δίκτυα,όταν κατάφερα να πάρω τελικά με το ζόρι τον Βαγγέλα για να ευχηθώ σαν άνθρωπος,με έγραψε στο τεράστιο χοντρό
α)στην γλώσσα των άρλεκιν - "άνθος της"
β)στην γλώσσα των ανήλικων - "τριανταφυλλάκι της"
γ)στην γλώσσα των απολιτικαλι κορρεκτ - "ΜΟΥΝΙ ΤΗΣ"

Διαλέγε τε και παίρνετε.

Έσπασε η καρέκλα που καθόμουν ενώ έτρωγα.Ήταν ένας τρόπος του σύμπαντος να μου πει οτι φακλάνεψα,ή απλά φακλάνεψα τόσο που δεν άντεξε η καρέκλα?Εγώ πάντως είπα οτι έγειρα προς τα πίσω.
Σκατά και στην αδερφή μου που με έβαλε να κάτσω σε αυτή την καρέκλα γιατί ο κώλος της θέλει μόνο άνετα πράγματα.STUPID BRAT!

Επίσης δεν βγήκα,γιατί βαρέθηκα τις γκόμενες που κάνουν κολπικές πλύσεις,να είναι έτοιμες για τα μπουζούκια όπου θα πιούνε και θα πηδηχτούν με τον πρώτο που θα τους τάξει σχέση.Επίσης βαρέθηκα την κίνηση,γιατί επαρχία επαρχία αλλά ο κάγκουρας είναι είδος που ευδοκιμεί πανελλήνια,και θα γινότανε χαμός απο τα μηχανάκια.Επίσης μου την σπάει ο ψυχαναγκασμός του να πρέπει να βγεις επειδή είναι πρωτοχρονιά,όπως ο ψυχαναγκασμός με το φλουρί και την αντίστροφη μέτρηση,και το φίλημα μετά την αντίστροφη μέτρηση.Μπορούμε απλά να το βουλώσουμε και να κάτσουμε να φάμε σαν άνθρωποι?

Αύριο(δηλαδή σήμερα σε λίγες ώρες) θα υποβληθώ στο μαρτύριο των γιαγιάδων.Δεν είμαι και γυναίκα να υποδυθώ περίοδο.Έχω βγάλει ένα σπυράκι όμως και θα πω οτι είναι μεταδοτικό.

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι οτι έχει περάσει τόσος λίγος χρόνος απο τότε που άλλαξε η χρονια,και έχω φάει ήδη τόση μαλακία...Μαλακία απο γονείς,μαλακία απο την γκαντεμιά μου,μαλακία απο την τηλεόραση(απλά οικτρή ήταν σήμερα,το ένα κανάλι έπαιζε κάτι σκυλάδικα οπου ξεκωλιασμένες γκόμενες χόρευαν και έκαναν κέφι πριν πάνε στα μπουζούκια,και κουστουμαρισμένοι βλάχοι τους έπιαναν διακριτικά τον κώλο,για να μην αναφέρω την Κορομηλά που ευχόταν στους έγκλειστους του Big Brother λες και νοιάζεται κανείς για κάτι παρασιτα της κοινωνίας,που ευτυχώς μπήκαν σε καραντίνα για λίγο καιρό.Κοινώς ο καθένας στην τιβί του μουνιού το το χαβά)


Τώρα που το ανέφερα,γίνεται να δίνουμε ένα ποσό ο καθένας,και να μαζεύουν τον ηλίθιο κόσμο σε έναν χώρο στυλ big brother και να τον κρατάνε εκεί πέρα?Εγώ θα έδινα λεφτά για κάτι τέτοιο πάντως

Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010

Χωρίς πολλά λόγια

Η βούρτσα!



Και η ΠΟΥΤΣΑ!


Και πίστευα οτι δεν γίνεται χειρότερο.Ίδια εκπομπή άλλη μέρα όμως.

Με την Τσαλιγοπούλου ακόμα πιο φάλτσα σε συνδυασμό με την αχρωμία του Κότσιρα,και τζαζ πιάνο!

Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010

Το οδοιπορικό μιας κακομοιριάς (αυτή τη φορά κυριολεκτική κακομοιριά)

Παρακάτω παρατίθενται τα sms τα οποία εστάλησαν στον Βαγγέλα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μου με το τραίνο.Δεν είμαι σίγουρος αν τα πήρε όλα,οπότε είναι μια καλή και τζάμπα ευκαιρία να τα δει απο εδώ.

Μύνημα απόγνωσης 1ο :
Xalia.Myrizei katoura gatas kai eimai sigouros oti den yparxei gata.Eimai se ena koupe me ena zeugari gyftwn,enan mavro,mia rwsida kai enan pakistano.To pio kontino se kaykaso einai h rwsida.Akoma kai egw poy exw 2 meres na kanw mpanio myrizw kalytera apo aytous.Ok.Eksairw th rwsida alla mia rwsida den fernei tin anoiksi.

Μύνημα απόγνωσης 2ο :
H gyftisa einai hontri kai rohalizei.O gyftos exei varethei na tin skoyntaei.O mavros foraei abibas kai krataei parafwnia mia tsanta Murmerry.O pakistanos dipla milaei sto thl se mia periergi dialekto poy thimizei...TIPOTA! To mouni tis xontris myrizei mehri edw!

Μύνημα απόγνωσης 3ο :
Twra katalavainw ton Adwnh Georgiadh.Epomenes eklogew tha psifisw LAOS!

Μύνημα απόγνωσης 4ο :
Exw anagoula apo thn mpoha! Tha tin onomaza metanastila alla einai akrws ratsistiko,an kai asteio. Tha tous onomasw tote apla multicultural mpohous.Arhise na me pianei fagoura.Isws einai pseires h psylloi.Diolou apithano...Mallon einai psyhologiko...Trelh mpoha.Thimithika ena antiratsistiko mazwma toys metanastes.Den myrizan oi anthrwpoi.Mia hara htan.Aytoi omws edw myrizoyn toso poy kanoyn ta faghta tis giagias Adams na moiazoun me gourmet kouzina.
Αν ήταν και αυτή στο κουπέ παίζει να ήταν η πιο καθαρή!
Μύνημα απόγνωσης τελευταίο :
H anagoula sinexizetai.Phra to pio fthno traino alla den pisteya oti oi monoi pou milane ellhnika eimaste egw kai oi ypallhloi tou ose.Mporeis na katalaveis tin katalhksh aytwn twn minimatwn!!


Όποιος θίγεται και θεωρεί το ποστ ρατσιστικό,δώρο ένα εισιτήριο με το απλό τραίνο για Θεσσαλονίκη.

Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010

Πικραγγουριά

Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος απο την φιληνάδα ραπανάκι που θα κάνει και αυτή την ανάρτηση όπως και όλες τις άλλες scan για ορθογραφικά λάθη.Φήμες λένε οτι θα πουλήσουν τον φημισμένο συνδετήρα της microsoft και θα προσλάβουν το ραπανάκι στην θέση του.

Κατα πρώτον θέλω να δηλώσω οτι απεχθάνομαι όσους δεν παίρνουν τηλέφωνο απο τις 12 τα μεσάνυχτα για να ευχηθούν σε κάποιον για τα γενέθλια του-απο άποψη-,ή αυτούς που σχολιάζουν αυτούς που κάνουν αυτό το πράγμα.Οκ το ξέρουμε.Δεν γεννήθηκε ο άλλος 12 η ώρα.Γεννήθηκε πιο μετά.Ε και.Το θέμα είναι να δείξεις σε κάποιον οτι τον σκέφτεσαι,οτι σκέφτεσαι πότε θα περάσει η ώρα να μπει η επόμενη μέρα,ωστε να του ευχηθείς.Τα άλλα όλα μου κάνουν δήθεν άνεση και μαλακία στον εγκέφαλο.

Επειδή στο προηγούμενο ποστ είδα πολλά κακεντρεχή σχόλια αποφάσισα να εμφανίσω τον πραγματικό τρομακτικό εαυτό μου.
ΟΧΙ ΑΥΤΟΣ
ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΣ
.....

.....

.....


ΑΥΤΗ!

Όνομα : Ντόρα
Επάγγελμα : Εξερευνήτρια
Χόμπυ : Αρχιδοπρήχτρα!

Ένα φανταστικό πλάσμα που η ύπαρξη του οφείλεται σε ένα σατανικό μυαλό που προσβάλλει την νοημοσύνη των ανθρώπων.Περνάει απο ποτάμια,βράχους,κροκοδειλολίμνες αναφέροντας το ταυτόχρονα πολλές φορές.Κάθε επεισόδιο είναι σαν καλοκαιρινή επανάληψη του ρετιρέ.Έχει και πολλές ομοιότητες όπως την ανοργασμική Ντόρα σε αντιπαράθεση με την ανοργασμική Κατερίνα Γιουλάκη στον ρόλο της ακόμα πιο ανοργασμικής Κατερίνα,αλλά και η αλεπού κλέφτης σε αντιπαράθεση με τον ρόλο του Θανάση ή Μπάμπη,αυτουνού του τύπου που το έπαιζε αραβωνιαστικός και έκλεβε.

Δεν ξέρουμε πολλά για την Ντόρα.Ξέρουμε οτι φοράει τα ίδια ρούχα που μετά απο τόσα ταξίδια έχουν κολλήσει πάνω της και έχουν πιάσει κόρα.Ακόμα και το φύλο της είναι τόσο απροσδιόριστο που δεν λέμε με σιγουριά οτι είναι κορίτσι.Όπως δεν ξέρουμε και για αυτόν.
Οχι δεν είναι ξάδερφος της Bjork.
Ξέρω οτι δεν είναι καλό,αλλά σήμερα πενθώ και δεν μπορώ να γράψω κάτι καλύτερο.

Επικήδειος: Τις στάχτες μου να τις βάλετε μέσα σε σακουλάκι του καφέ μιας καφετέριας.Μαζί μου να πάρω τουλάχιστον καμιά ντουζίνα ακόμα,μπας και γλυτώσει ο πλανήτης!
Το φέρετρο μου θέλω να είναι απο μπαμπού και να το φτιάξουν αποκλειστικά κινέζοι που δουλεύουν για μισο ευρώ την μέρα.Μην τους λυπάστε.Δεν έχουν ψυχή.
Για μαξιλάρι θέλω κανένα χοντρό,γιατί έχω παλινδρόμηση και δεν βολεύομαι
Βάλτε και κανένα psp μπας και ξυπνήσω και δεν έχω τι να κάνω.Να εγκαταστήστε και κανένα wi-fi spot κατα κει για να μπορώ να μπαίνω στα μπλογκς!

Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010

Ιστοριούλες στρατού,απο αυτές που ακούν οι γκόμενες και βαράνε πρέζα απο την βαρεμάρα!

Ξεκινάω με ένα fact που έμαθα:
*Ο Μάκης ξέρει τι γίνεται στο Mulholland Drive.

Σήμερα σκέφτηκα να κάνω αφιέρωμα σε ατάκες που ακούστηκαν κατα τη θητεία μου!

-Κέντρο.Μονάδα Πυροβολικού.4 Δεκέμβρη Αγία Βαρβάρα προστάτιδα του πυροβολικού(ήταν η πρώτη μου επαφή με στρατόκαυλη αγία).Στιχομυθία δύο φαντάρων:
"Ρε μαλάκα δες την αφίσα,γράφει "η Αγία Βαρβάρα σώζοι το πυροβολικό",δες πως γράφουν λάθος το "σώζει"
"Έλα ρε μαλάκα είσαι εντελώς άσχετος.Είναι γραμμένο στα χριστιανικά"
Αυτή ήταν και η παρθενική μου επαφή με τους απόγονους της Λούσυ του Αυστραλοπίθηκου.

-Πρώτη μετάθεση.Όταν έχω ψυχολογικά θέματα και αλλαγή περιβάλοντος με πιάνει το στομάχι μου καθώς και τραγική δυσκοιλιότητα.Εκείνο τον καιρό είχα να ενεργηθώ(γαμώ την ακαδημαϊκίλα μου) κανένα πενταήμερο.Με τα πολλά και τα λίγα βγήκα ελεύθερος υπηρεσίας.Σε κάποια φάση με φωνάζει ο διοικητής,σηκώνομαι,ντύνομαι,πηγαίνω.Καθώς γυρνάω συναντάω έναν λοχία να θέλει να με βάλει αγγαρία.
-Δεν μπορώ να κάνω αγγαρία κύριε λοχία!
-Μαλακίες μην ακούω μην τεμπελιάζουμε
-Μα εγώ..
-Αντιρήσεις δεν θέλω!
-Μα.
-ΘΕΣ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ?
-είμαι ελεύθερος υπηρεσίας.
-ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ?
Το καλύτερο ήταν οτι μου έφερναν φαγητό στο κρεβάτι και αισθανόμουν σαν την Alexis Carrington στο νοσοκομείο να τρώει χαβιάρι.



Τώρα πια ζητώ συγνώμη απο τον καημένο φαντάρο που μου έφερνε τον δίσκο και με έκανε να αισθάνομαι μια μικρή Alexis ενώ το μουνί του έπηζε,αλλά δεν με άφηναν να σηκωθώ.Δεν ήμουν τόσο ανάπηρος,αυτοί ήταν ανάπηροι..στο μυαλό.


-Σκοπιά Γενάρης μήνας.Έξω -9 κελσίου.Για δοκιμή έβαλα ένα μπουκάλι νερό μέχρι τη μέση έξω απο το κουβουκλιο της σκοπιάς και σε 4 λεπτά είχε παγώσει.Είχα και δεύτερο άτομο μαζί μου το οποίο είχε υπαρξιακά.
"Εγώ που λές όταν ήμουν μικρός είχα πάει σε έναν γιατρό και μου έβγαλε πολύ υψηλό iq.Μη με βλέπεις που συζητάω για μπάλα και μουνιά,τι να συζητήσω άλλωστε με τα παιδάκια?Αυτά βέβαια που σου λέω δεν τα έχω πει σε κανέναν άλλον γιατί ξέρεις θα με κοιτάνε σαν εξωγήινο"
"Και σε μένα γιατί τα λες ρε φίλε?"
"Ε εσύ φαίνεσαι διαφορετικός άνθρωπος."
Εκεί αισθάνθηκα περήφανος στους μείον 9 που άκουγα τη φωνή του Θεού να με επαινεί.


-Μέρα μετάθεσης.Τα πράγματα έτοιμα,η καναδέζα με τα κλειδιά να με πάει στην καινούργια μου μονάδα(500 μέτρα μακριά).Επιστρέφω μετά από διανυκτέρευση,5 λεπτά αργότερα απο το προβλεπόμενο.Σκαλωμένος αξιωματικός υπηρεσίας :
"Ξέρεις οτι άργησες?"
"Στο στρατόπεδο ήμουν 10 λεπτά πριν,δεν φταίω εγώ που η μονάδα είναι τόσο μακριά απο την πύλη"
"Δεν με νοιάζει πότε μπήκες στο στρατόπεδο σημασία έχει πότε επέστρεψες στη μονάδα σου.Αναφερόμενος απο μένα,να πας να βάλεις στρατιωτικά,και να φέρεις σκούπα να σκουπίσεις"
"Να φέρω και τη σφουγγαρίστρα?"
"Φυσικά θα σφουγγαρίσεις κιόλας.Και αναφερόμενος απο μένα στην πρωινή αναφορά"
Ε πήγα και εγώ,έβαλα στρατιωτικά,πήρα τα έτοιμα μπαγάζια μου και τους αποχαιρέτησα μέσα σε 5 λεπτά.Για το μόνο που στεναχωριέμαι είναι που δεν μπόρεσα να δω τη φάτσα του όταν με έψαχνε.

-Στην καινούργια μονάδα,έμπαινα με το αμάξι μέσα στο στρατόπεδο(Η μονάδα βρισκόταν σε διπλανό στρατόπεδο πιο ελαστικό).Ένα πρωί λοιπόν φουριόζος γιατί ξύπνησα 10 λεπτά πριν την προβλεπόμενη ώρα,κατάφερα να μπω στο στρατόπεδο την ώρα που έπρεπε ακριβώς.Πάω να μπω στον δρόμο που οδηγεί προς τη μονάδα μου και βλέπω μπροστά μου δύο άσχημες ΕΠΟΠίνες με τα όπλα να το παίζουν Αντζελίνα Ψωλή και να με σταματάνε,και να ακούω μια λεσβιακή φωνή:
"Δεν μπορείτε να παρκάρετε εδω πέρα θα πρέπει να πάτε στο προβλεπόμενο πάρκινγκ(τουλάχιστον μιλούσαν στον πληθυντικό).Ήταν λίγο πιο άσχημες απο αυτές

Έλα μου όμως που το προβλεπόμενο πάρκινγκ ήταν μισό χιλιόμετρο πιο πάνω.Άργησα ένα τέταρτο να φτάσω μέχρι την μονάδα μου.Μπαίνω μέσα και βλέπω τον υποδιοικητή να βγάζει φλόγες:
"ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ?"
"εδώ στο στρ..."
'ΠΟΥ ΡΕ ΕΔΩ ΜΕ ΚΟΡΟΙΔΕΥΕΙΣ?"
"μα οχι δεν..."
"ΑΣΕ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΕΓΩ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΩΣΩ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛΕΙΠΕΣ!"
αφού έφαγα γερό χέσιμο,έρχεται ξανά απο 5 λεπτά
"ΠΕΣ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΠΟΥ ΕΙΣΟΥΝ?"
"Ε δεν με αφήσατε να μιλήσω και καθόλου."
"ΑΝΤΕ ΜΙΛΑ"
του λέω το και το
"ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΣ ΤΟΣΗ ΩΡΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΦΗΝΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΒΡΙΖΩ?"
Απο αυτές τις ατάκες εμπνεύστηκε και ο Γιάννης Οικονομίδης την Ψυχή στο στόμα

ps:Πιστεύω οτι η Ναυπλιωτου πρέπει να τον γούσταρε πολύ αυτόν τον ρόλο.